Weekwens 10 december 2017 Weekwens 10 december 2017

Onderweg door de donkere dagen voor Kerstmis kan het je soms ineens overvallen. Bijvoorbeeld bij het zoeken naar passende geschenken. Of in het schrijven van een daarbij horend gedicht. Het verzinnen van een surprise. De verzending van Kerst en Nieuwjaarsgroeten. Het je afvragen wat we op het feest zullen eten. Ineens is daar die vraag: 
Hoe ben ik in het afgelopen jaar met het wel en wee omgegaan van die mij lief zijn en na staan? Heb ik met hen mee genoten van iets blijs  dat hen overkwam? Stond ik niet te kort stil bij een teleurstelling, een tegenslag, die zij te verduren kregen? 
In de kerk vieren we deze weken Advent. Kijken we uit naar de dag dat Jezus weer zal komen. Om te voltooien wat Hij bij Zijn geboorte te Bethlehem begon. De herschepping van hemel en aarde. Het gevecht om het goede definitief het kwade te laten verslaan. Het leven sterker te laten worden dan de dood. Ja, de dood het laatste woord te betwisten, te ontnemen. 
Een oude denker schreef: Wat zou het een feest voor Hem zijn, als Hij, bij Zijn wederkomst, ons druk bezig zou zien met het uitpraten en bijleggen van onze onderlinge spanningen en conflicten. Ja, als Hij zou ontdekken: Ze hebben het weer fijn met elkaar. Ze zijn al druk doende een nieuw begin aan hun leven en samenleven te maken.
In een rumoerige, lawaaierige, heilloze wereld is eindelijk toch weer een stille, heilige nacht aangebroken.
Hemel en aarde wachten een heerlijke, hoopvolle, gloednieuwe morgen.
Gezegende Adventstijd!
Ds. Frans Gijzel
 

terug